IV Kongres Kultury Chrześcijańskiej

Posted by on 11 lut, 2014 in Audio, Multimedia | 0 comments

IV Kongres Kultury Chrześcijańskiej

IV Kongres Kultury Chrześcijańskiej „W poszukiwaniu człowieka w człowieku. Chrześcijańskie korzenie nadziei”, odbył się w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II w dniach 27-30 września 2012 roku.

Wydarzenie, zaplanowane jeszcze przez abp. Józefa Życińskiego, odbyło się w 50. rocznicę rozpoczęcia obrad II Soboru Watykańskiego i 25. rocznicę wizyty Jana Pawła II w Lublinie. W intencji inicjatora miało być okazją do przyjrzenia się obecności myśli papieża Wojtyły kilka lat po jego śmierci, uczestnicy Kongresu mieli odpowiedzieć na najważniejsze dla papieża pytanie o człowieka.

W Kongresie udział wzięli m.in. kard. Gianfranco Ravasi, wybitny biblista i przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury; prof. George Weigel, biograf Jana Pawła II i znawca jego myśli; wybitny socjolog prof. Zygmunt Bauman; włoski filozof i polityk Rocco Buttiglione; ks. prof. Tomas Halik z praskiego Uniwersytetu Karola, s. Małgorzata Chmielewska ze Wspólnoty Chleb Życia; prof. Michał Kleiber, prezes PAN; ks. prof. Michał Heller, wybitny kosmolog; socjolog prof. Edmund Wnuk-Lipiński; prof. Zbigniew Mikołejko, kierownik Zakładu Badań nad Religią PAN, prof. Jerzy Kleszczowski, mediewista i inni.

 

Zapraszamy do wysłuchania wybranych wykładów.

Abp Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, „Wkład bł. Jana Pawła II w rozumienie misji Kościoła w polityce europejskiej i światowej”

„Jan Paweł II przeszedł do historii jako papież wielkich, profetycznych gestów na rzecz pokoju. Ktoś powiedział, że wśród jego najpiękniejszych encyklik jest także jedna nienapisana: to encyklika jego profetycznych gestów dla pokoju. Wezwanie, obrane u zarania jego pontyfikatu – „Nie lękajcie się” – otworzyło papieżowi i Kościołowi możliwość stawiania czoła wyzwaniom czasów z myślą jasną i świeżą. W tym wezwaniu do odwagi zawiera się też siła, która pozwoliła na piękne gesty otwartości w dialogu ze światem, z kulturami i różnymi religiami – a metodą tego dialogu stała się Ewangelia”.
fragment wykładu

 

Rocco Buttiglione, „Błogosławiony Jan Paweł II i Kościół katolicki w debacie na temat praw człowieka”

„Chrystus jest Bożym „tak” na głębokie pragnienie serca człowieka, pragnienie, które dotyczy chęci osiągnięcia celu człowieka. Z tego też powodu wiara czyni człowieka bardziej ludzkim, także w rozpoznaniu winy i błędu, z pewnością przeprowadzając przez doświadczenie krzyża. Wiara rodzi więc doświadczenie życia bardziej ludzkiego i od tego doświadczenia życia można rozpocząć oświecanie życia narodu. Doświadczenie to, jako w pełni ludzkie, nie może być wykluczane z życia narodu. Ono nie sprzeciwia się prawu naturalnemu, ale go oświeca. Z pewnością doświadczenie to, które budowane jest w sposób refleksyjny i krytyczny, staje się kulturą, nie może uchylić się od konfrontacji z innymi doświadczeniami życiowymi na temat dokładnej treści prawa naturalnego i praw człowieka. Konfrontacja ta, która w gruncie rzeczy dotyczy kwestii znaczenia i przeznaczenia człowieka, ożywia (musi ożywiać) życie kulturalne i polityczne narodów”.
fragment wykładu

 

Ks. Tomáš Halik, „Czy Europa doznała dechrystianizacji? Perspektywy dialogu między chrześcijaństwem, świeckością i neopogaństwem”

„Jeśli chcemy naśladować Chrystusa, musimy zrezygnować z pragnienia posiadania uprzywilejowanego miejsca w tym świecie. Każdy z nas musi się „stać jednym z ludzi”, wziąć sobie poważnie do serca ową solidarność z ludźmi naszych czasów, solidarność, do której się zobowiązaliśmy poprzez te piękne słowa wypowiedziane na poczatku soborowej konstytucji Gaudium et spes. Nie obawiajmy się, że w ten sposób stracimy coś u ludzi i utracimy swoją chrześcijańską tożsamość. To, poprzez co odróżniamy się od owego tłumu wokół nas (ale co nas równocześnie łączy z tymi ludźmi, z którymi sami byśmy łączności przecież nie poszukiwali), to nie będą krzyże na sztandarach, ale owa ochota „wzięcia na siebie postaci sługi”. Ta życiowa orientacja (kenoza, samowyrzeczenie) oznacza w cywilizacji ukierunkowanej przeważnie na materialny sukces postawę wyraźnie nonkonformistyczną. Ci, którzy tak żyją, mogą być zarówno ukrytą „solą ziemi”, jak też i niemożliwym do nie zauważenia „światłem świata”.
Jeśli „nowa ewangelizacja” ma być rzeczywiście nową, musi mieć odwagę tę prastarą, pierwotną, pokorną postać Ewangelii wziąć jako swoją”.
fragment wykładu

 

Panel dyskusyjny „Mężczyzną i niewiastą stworzył ich”. Feminizm nowy – czyli jaki?

Uczestnicy: Alina Petrowa-Wasilewicz (KAI, członek zarządu Krajowej Rady Katolików Świeckich), prof. Elżbieta Adamiak (UAM w Poznaniu), Zbigniew Nosowski („Więź”), s. prof. Barbara Chyrowicz (KUL).

 

Panel dyskusyjny „Chrześcijańska kultura a wyobraźnia miłosierdzia”

Uczestnicy: s. Małgorzata Chmielewska przełożona polskiej Wspólnoty „Chleb Życia”, prowadzi domy dla bezdomnych, chorych, samotnych matek oraz noclegownie dla kobiet i mężczyzn; s. Anna Bałchan, pracującą z prostytutkami na Śląsku, założycielka Stowarzyszenia Po MOC dla Kobiet i Dzieci im. Marii Niepokalanej; ks. Jacek Stryczek, duszpasterz akademicki, duszpasterz ludzi biznesu. Pomysłodawca, współzałożyciel i prezes Stowarzyszenia WIOSNA, organizator akcji „Szlachetna Paczka”; ks. Mieczysław Puzewicz, duszpasterz wolontariuszy, współtwórca Centrum Wolontariatu w Lublinie.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *